σε δοκιμαστική λειτουργία
Νέα Στην Πρώτη Σειρά

Η κυριαρχία των αγορών και η «αποσυναρμολόγηση» της Δημοκρατίας

 

Η διάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή, με τη συμμετοχή εκπροσώπων από 191 χώρες, που ολοκληρώνεται στις 9 Δεκεμβρίου στο Ντέρμπαν της Ν. Αφρικής, θα έπρεπε να συγκεντρώνει το κύριο, αν όχι το αποκλειστικό ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινής γνώμης, καθώς τίθενται προς διαπραγμάτευση ζητήματα ζωής και θανάτου για το παρόν και το μέλλον του πλανήτη γη.

Παρά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις του αναπτυσσόμενου κόσμου για περιορισμό των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου έστω κατά 25% και για την επέκταση ισχύος του Πρωτοκόλλου του Κιότο, οι μεγαλύτερες χώρες ρυπαντές Η.Π.Α. (16%), Κίνα (24%), Ρωσία, Ιαπωνία και Καναδάς δεν συμφωνούν. Με τη θέση αυτή συντάχθηκαν πρόσφατα και η Ινδία και η Βραζιλία με συνέπεια οι ελπίδες για βελτίωση της κατάστασης να μοιάζουν ανύπαρκτες με προφανείς τις καταστροφικές συνέπειες που θα ακολουθήσουν.

Η κοινή αυτή πολιτική των μεγάλων βιομηχανικών χωρών, με εξαίρεση τις χώρες της Ε.Ε., αποτελεί σε κάθε περίπτωση, άλλη μια απόδειξη της κυριαρχίας των αγορών που διαμορφώνουν και επιβάλλουν στις πολιτικές ελίτ των χωρών τις αποφάσεις των. Αποφάσεις που στοχεύουν αποκλειστικά στη μεγιστοποίηση των κερδών των επενδεδυμένων κεφαλαίων με προκλητική αδιαφορία για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και την επιδείνωση των συνθηκών και του επιπέδου διαβίωσης των κατά τόπους πληθυσμών.

Παρά όμως το γεγονός ότι στο Ντέρμπαν διακυβεύεται το μέλλον του πλανήτη και το παρόν και το μέλλον του αναπτυσσόμενου κόσμου, στην περίπτωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ενδιαφέρον εστιάζεται στην κρίση του ευρώ, η ένταση και η έκφραση της οποίας αναδεικνύεται σε βασικό κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία. Για πολλούς αναλυτές το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου θεωρείται ως το κρισιμότερο που διανύει η ΕΕ από την ίδρυση της εως σήμερα και κρίνεται επιτακτική η ανάγκη στη Σύνοδο της 9ης Δεκεμβρίου να διαμορφωθούν οριστικά και άμεσα οι νέες βάσεις της νομισματικής ένωσης, διότι σε αντίθετη περίπτωση οι εξελίξεις θα υπαγορευθούν αποκλειστικά και μόνο από τις αγορές και η διάλυση της ευρωζώνης θα καταστεί αναπόφευκτη.

Οι μέχρι σήμερα πιέσεις των αγορών συνδυασμένες με την αναποτελεσματικότητα των μηχανισμών της ΕΕ αλλά κύρια με την παροιμιώδη αδράνεια της πολιτικής ελίτ του γαλλογερμανικού άξονα και κύρια της Γερμανίας, αδράνεια που πλέον φοβίζει περισσότερο από το φόβο της γερμανικής ισχύος, καθιστά προβληματική την επιβίωση της ευρωζώνης.

Οι συνέπειες αυτής της ελλειμματικής αντιμετώπισης της κρίσης της ευρωζώνης είναι πλέον ορατές στο σύνολο των περιφερειακών χωρών του νότου και η δρομολόγηση της εξόδου από την ευρωζώνη στην περίπτωση της Ελλάδας έχει καταστεί περισσότερο από προφανής με βάση τις σημερινές εκτιμήσεις για τα οικονομικά της μεγέθη.

Μέχρι σήμερα οι αγορές φαίνεται ότι κυριαρχούν και επιβάλλουν τις θέσεις των και οι πολιτικές ελίτ εμφανίζονται παραδομένες στην εξουσία των χρηματαγορών, οι οποίες πλέον στις χώρες του νότου διορίζουν και τις κυβερνήσεις. Η συνειδητή αυτή πολιτική επιλογή, κατά τα τελευταία τριάντα χρόνια, των δεξιών και σοσιαλιστικών κυβερνήσεων να παραδώσουν την εξουσία στην οικονομία, έχει άμεση ορατή συνέπεια την «αποσυναρμολόγηση» της Δημοκρατίας, την ενίσχυση των περιφερειακών ανισοτήτων, την ακύρωση του κοινωνικού κράτους,  την εξάπλωση της φτώχειας  και την περιθωριοποίηση ολοένα και ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων.

Οι απογοητευτικές αυτές εξελίξεις για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα πέραν του προβληματισμού όσον αναφορά τις ικανότητες των πολιτικών ελίτ να αναλάβουν πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση της εξάλειψης της νεοφιλελεύθερης ανισορροπίας ανάμεσα στην πολιτική και τις αγορές, δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά για το αν τελικά οι ευρωπαίοι πολιτικοί αρχηγοί φοβούνται την Δημοκρατία.


Στάθης Ν. Τσοτσορός

Πηγή εικονιδίου: http://proteuro.blogspot.com/2009/04/mondialisation-reponse-de-leglise.html


 

Επιπλέον Πληροφορίες

Ημερομηνία
2011-12-01