σε δοκιμαστική λειτουργία
Νέα ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

 

Σκέψεις και ερωτήματα στο μήνα των εξετάσεων

 

 

Τη στιγμή ακριβώς, όπου οι ευχές και τα όνειρα για το Νέο Έτος έχουν εκχωρήσει τη θέση τους στην προσπάθεια προσαρμογής στη νέα φαινομενικά δυσοίωνη πραγματικότητα που κομίζει το 2012, ένα δυσθεώρητο ερώτημα φαίνεται να απασχολεί τους πολίτες. Το ερώτημα αυτό σχετίζεται με την πραγματοποίηση ή μη των ευχών για ένα καλύτερο έτος και την αφετηρία μίας δημιουργικής πορείας με τελικό προορισμό τον άνθρωπο και τις πραγματικές του ανάγκες.      

Οι απαντήσεις στο ανωτέρω ερώτημα, μάλλον απογοητευτικές τείνουν να φαντάζουν και τα ελπιδοφόρα μηνύματα, που πολλές φορές από συνήθεια διατυπώνονται, μοιάζουν να μην ανταποκρίνονται ούτε και στις πλέον ευοίωνες προβλέψεις. Ωστόσο, δεν λείπουν και οι απόψεις εκείνων που θεωρούν την παρούσα κρίση και ύφεση ως μοναδική ευκαιρία «ανασύστασης» και «αναγέννησης» του ανθρώπου, υπερνικώντας τα επιμέρους εμπόδια και αναδεικνύοντας το ουσιαστικό νόημα των πραγμάτων, όπως αυτό προσδιορίζεται από τον καθένα μας. Η αρχαιοελληνική ρήση «ουδέν κακόν αμιγές καλού», ενδεχομένως να έχει μεγαλύτερη απήχηση στις μέρες μας, εάν αναλογισθούμε το σύνολο των δοκιμασιών που αντιμετωπίζουμε και των θυσιών που καλούμαστε να επωμισθούμε, με το ερώτημα «θα πιάσουν άραγε τόπο;» να μας συντροφεύει σε κάθε μας κίνηση.

Οι δύσκολες εκφάνσεις του δημόσιου και ιδιωτικού βίου που διανύουμε, με ποικίλες προεκτάσεις σε ζητήματα βιοτικού επιπέδου, εργασίας, εγκληματικότητας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ηθικής τάξης εγείρουν θέματα αναζήτησης διεξόδου από την περιγραφόμενη κρίση, η οποία δεν είναι απλά και μόνο οικονομική, αλλά πολύ περισσότερο κρίση αξιών και θεσμών. Διαπερνά το σύνολο της κοινωνίας και ξορκίζεται ως κάτι «μιαρό», από το οποίο πρέπει να γρήγορα να απεμπλακούμε. Μήπως όμως, τα πράγματα δεν είναι και τόσο δισεπίλυτα; Μήπως για κάποιο λόγο, τον οποίο σήμερα δεν γνωρίζουμε, πρέπει να διέλθουμε από την παρούσα κατάσταση και να την βιώσουμε ως κανονική, όπως ακριβώς ο Durkheim χαρακτήριζε το έγκλημα ως κανονικό κοινωνικό φαινόμενο, από το οποίο καμία κοινωνία δεν μπορεί να εξαιρεθεί;

Αρωγός στη δύσκολη αυτή περίοδο που διανύουμε, μπορεί αναμφισβήτητα να είναι η Επιστήμη, αρκεί να μη χωρισθεί από τη δικαιοσύνη και την αρετή, όπως πολύ εύστοχα παρατήρησε ο Πλάτωνας, διότι σε αυτή την περίπτωση μετατρέπεται σε πανουργία και όχι σοφία. Στο πλαίσιο αυτό, οι φοιτητές μας, οι οποίοι και εκείνοι δοκιμάζονται ποικιλοτρόπως, αλλά και λόγω της εξεταστικής περιόδου που ξεκινά, καλούνται να αναδείξουν τον καλύτερο εαυτό τους με αρετή και σοφία.

Τους ευχόμαστε ολόψυχα ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!      

 

Βίκυ Βλάχου

Εικόνα: το καλαντάρι του Φεβρουαρίου


 

Επιπλέον Πληροφορίες

Ημερομηνία
2012-02-01