σε δοκιμαστική λειτουργία
Νέα ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

  • Τη Δευτέρα, 30 Ιαν. ε.έ. δεν θα γίνουν μαθήματα στο Πανεπιστήμιο.

 

Υπομνηματισμού εγκόμιο:

 

  • Η εορτή των Γραμμάτων και της Παιδείας που υιοθετήθηκε το 1838 από το Ελληνικό κράτος υπομνηματίζει την ιστορία των ιδεών και το ρόλο των θεσμών στην πνευματική εξέλιξη.
  • Για τις ιδέες του 4ου αιώνα μ.Χ. των Τριών Ιεραρχών, αναγκαίο το ενθύμημα από τον ιστορικό Ν. Σβορώνο:


"Ὀλιγάριθμοι βυζαντινοὶ θεολόγοι —καὶ τὸ σύνολό τους σχεδὸν ἀνήκει στοὺς πρώτους αἰῶνες τῆς Αὐτοκρατορίας καὶ δὲν ξεπερνᾶ τὸν 8ο αἰώνα— ἐπιχείρησαν ν' ἀναπτύξουν κάποιαν αὐτόνομη μεθοδολογία καὶ νὰ παρουσιάσουν χριστιανικὸ φιλοσοφικὸ σύστημα ποὺ νὰ ἐνσωματώνει ὀργανικὰ καὶ συστηματικὰ ὅλα τὰ στοιχεῖα ποὺ θὰ ἀπαιτοῦσε μιὰ πλήρης θεολογικὴ σκέψη: Γραφή, Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἀνθρώπινος Λόγος. Ὕστερα ἀπὸ τὸ Γρηγόριο Νύσσης, τὸν Ὠριγένη, τὸ Μάξιμο τὸν Ὁμολογητή, τὸν Ἰωάννη Δαμασκηνό, στὰ ἔργα τῶν θεολόγων τοῦ Βυζαντίου, ἡ Γραφή, οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὡς μάρτυρες καὶ ἑρμηνευτὲς τῆς διδασκαλίας τῶν ἀποστόλων ἔχουν ἀπόλυτο κῦρος καὶ ἐπαναλαμβάνονται χωρὶς κριτικὴ ἀντιμετώπιση (....) Ἑνοποιητικὸς βέβαια παράγοντας ὁ Χριστιανισμός. Ἀλλὰ μὲ τὴ γρήγορη διαφοροποίησή του γίνεται συγχρόνως καὶ παράγοντας διαφοροποιητικὸς καὶ ἐκφράζει μέσα στὴν ὑπερκείμενη γενικὴ ἑνιαία ἰδεολογία τὴν πολλαπλότητα τῆς εὐρωπαϊκῆς πραγματικότητας. Ἡ οὐσία τῆς διαφορᾶς ἀνάμεσα στὴ χριστιανικὴ Ἀνατολή καὶ τὴ χριστιανικὴ Δύση δὲν βρίσκεται τόσο στὶς δογματικὲς διαφορὲς ἀνάμεσα στὴν ὀρθοδοξία καὶ στὸν καθολικισμὸ τῆς Δύσης —οἱ δογματικὲς διαφορὲς ἀνάμεσα στὴ Χαλκηδονικὴ ὀρθοδοξία καὶ τὶς ἄλλες μονοφυσιτικὲς ἐκκλησίες τῆς Άνατολής εἶναι πολὺ μεγαλύτερες— οὔτε στὶς ἔριδες γιὰ τὰ πρωτεῖα τοῦ Πάπα καὶ γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐξουσία γενικότερα. Οἱ οὐσιαστικὲς διαφορὲς ἀνάμεσα στὶς δύο ὁμάδες τοῦ Χριστιανισμοῦ βρίσκονται στὸ γενικὸ πνεῦμα καὶ στὴ θρησκευτικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ νοοτροπία τῶν πιστῶν. Οἱ διαφορὲς αὐτὲς ἐμφανίζονται μὲ πολλὲς ἐκδηλώσεις, ἰδιαίτερα στὸν πρακτικὸ χαρακτῆρα τῆς ὀρθόδοξης καὶ γενικότερα τῆς Ἀνατολικῆς Θεολογίας ποὺ δίνει μεγαλύτερο βάρος στὴν πνευματικότητα, στὴν ἄσκηση τῆς πίστης καὶ στὴν καθημερινὴ «κατὰ Χριστὸν ζωήν», παρὰ στὴ συστηματικὴ θεωρητικὴ ἀφηρημένη Θεολογία, τὴ φιλοσοφικὴ θεμελίωση καὶ τὴν «ἐπιστημονική» διάταξη, διάρθρωση καὶ διερεύνηση τῶν προβλημάτων τοῦ δόγματος, καὶ τὴ διατύπωση μιᾶς γενικῆς κωδικοποιημένης κοσμοθεωρίας, ὅπως ἐπικράτησε, ἀπὸ μιὰ στιγμὴ καὶ πέρα, στὴ Δύση".


 
(Ν. Σβορώνος, «Παρατηρήσεις για τη συμβολή του Βυζαντίου στην πνευματική εξέλιξη της Δυτικής Ευρώπης: Η περίπτωση του Ιωάννου Δαμασκηνού», Ἀπὸ «Βυζάντιο καὶ Εὐρώπη» Α' Διεθνὴς Βυζαντινολογικὴ Συνάντηση, Δελφοί, 20-24 Ἰουλίου 1985, ἐκδ. Εὐρωπαϊκὸ Πολιτιστικὸ Κέντρο Δελφῶν, Ἀθήνα 1987).
 



 

Επιπλέον Πληροφορίες

Ημερομηνία
2012-01-28

Συνημμένα
30 Ιαν.jpg