σε δοκιμαστική λειτουργία

Κατηγορία: Προπτυχιακά
Εξάμηνο: Ε
Τομέας: Τομέας Εγκληματολογίας
Κατηγορία: Μάθημα
Χαρ.: Υπ./Ε.
Διδακτικές Μονάδες: 3
Διδάσκων: Λάζος Γρηγόρης


Σκοπός


  • Στο μάθημα παρουσιάζεται μια εναλλακτική τάση στην Εγκληματολογία που προσανατολίζεται στη ριζική αναδιάρθρωση της κοινωνίας με την άρση των οικονομικών, πολιτικών και πολιτισμικών ανισοτήτων, όπως και την κατάργηση των ταξισμού, σεξισμού και ρατσισμού.
  • Επιπλέον, η κριτική εγκληματολογία τάσσεται υπέρ του περιορισμού του ποινικού συστήματος ή ακόμα και της κατάργησής του. 

 
Περιεχόμενο

 
  • Εξετάζεται το ιστορικό της εμφάνισης της κριτικής εγκληματολογίας κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970, όπως και τα κύρια χαρακτηριστικά της που απαντώνται σε όλες οι τάσεις που τη συνθέτουν. Στη συνέχεια, παρατίθενται διεξοδικά οι σημαντικότερες διαφορές και αντιθέσεις της κριτικής εγκληματολογία από τη δεσπόζουσα ή συμβατική εγκληματολογία. Αναλύεται αυτόνομα η μεγάλη αντιπαράθεση των δύο εγκληματολογιών στο ζήτημα του εάν είναι επιστημονικά έγκυρο και γόνιμο να εφαρμόζεται η αρχή της αξιολογικής ουδετερότητας ή απορρίπτεται κριτικά, όπως και τίθεται το ζήτημα του εάν ο εγκληματολόγος οφείλει να παίρνει θέση σε διάφορα ζητήματα του αντικειμένου του.
  • Η ποινική δικαιοσύνη αποτελεί αντικείμενο κριτικής από την κριτική εγκληματολογία, σε αντιπαράθεση με τις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης. Σε επίπεδο κεφαλαίου ορίζονται και παρουσιάζονται οι κριτικές απόψεις για το τι είναι έγκλημα όπως και το τι είναι ο νόμος που ορίζει το έγκλημα και ποια η σχέση του με τη λογική, την ηθική και την ταξική ιεραρχία. Παρουσιάζονται οι ερμηνείες του νόμου ως πολιτικής απόφασης, ως κοινωνικής κατασκευής, και ως δεσπόζουσας μυθολογίας, ενώ αναλύεται το ζήτημα των ‘γκρίζων ζωνών’, του πλήθους των κοινωνικών δράσεων, κυρίως των επιχειρήσεων και του κράτους καταστολής,  που ενώ είναι αντικοινωνικές και κοινωνικά επιβλαβείς παραμένουν εκτός της ευαισθητοποίησης του ποινικού νόμου.
  • Ακολουθεί η παρουσίαση ορισμένων, των κύριων, τάσεων στην κριτική εγκληματολογία, νεομαρξισμού, καταργητισμού, κριτικού φεμινισμού, αντιπειθαρχισμού, μεταμοντερνισμού και αριστερού ρεαλισμού, στη συνέχεια δε αναλύεται το σημαντικό ζήτημα της σχέσης της θεωρίας με την πράξη. Δίνεται μια πρώτη γενική απάντηση στην αποσαφήνιση των όρων που ο κριτικός εγκληματολόγος πρέπει να εξετάζει ώστε να εμπλέκεται σε κοινωνικές δράσεις και να παραμένει κριτικός. Το μάθημα ολοκληρώνεται με την παρουσίαση της νέας συγκυρίας σε τοπική και διεθνή κλίμακα, όπως και το σύγχρονο πανεπιστήμιο, στα οποία οφείλει να λάβει υπόψη του ώστε να δράσει ως κριτικός εγκληματολόγος. 

 

Συνημμένα